Posts

Chasing Rembrandt vs. het droompad

Afbeelding
Chasing Rembrandt vs. het droompad Het leven gaat snel. Soms veel sneller dan je denkt. Ik hoor de laatste tijd te vaak verhalen over mensen die ernstig ziek worden. Mensen die diagnoses krijgen. Mensen die overlijden. Verhalen die je raken, omdat ze je opnieuw confronteren met iets wat we allemaal weten, maar soms liever wegstoppen: morgen is niet vanzelfsprekend. Afgelopen jaar was voor mij ook een jaar dat ik niet snel zal vergeten. Een jaar van trauma, diagnoses, operaties, EMDR en alles wat daarbij komt kijken. Een jaar waarin mijn lichaam en hoofd mij op momenten dwongen om stil te staan. En toch heeft dat jaar mij, hoe vreemd dat misschien ook klinkt, ook iets gebracht. Het heeft mij met beide benen op mijn droompad gezet. Niet meer alleen dromen over wat ik ooit zou willen doen. Niet meer wachten op het perfecte moment. Niet denken: later misschien. Maar mezelf daadwerkelijk gunnen om dat pad uit te stippelen en het vervolgens ook te bewandelen. Want misschien is da...
Een reactie posten
Meer lezen

Samen op weg op ons eigen droompad

Afbeelding
Vandaag begint het nieuwe schooljaar. Na een jaar door ziekte afwezigheid. Een nieuw schooljaar betekent voor mij niet alleen een nieuwe start als docent, maar ook een nieuwe rol. Dit jaar mag ik namelijk mentor zijn van twee klassen: een derdejaarsklas én een eindexamenklas. Twee verschillende groepen, met ieder hun eigen dynamiek, uitdagingen, dromen en verhalen. En eerlijk gezegd: ik kijk er enorm naar uit. Al in de laatste twee maanden voordat de zomervakantie begon, heb ik met alle studenten mooie gesprekken mogen voeren. Gesprekken die verder gingen dan cijfers, resultaten of de vraag of alles wel op schema lag. We spraken over hun toekomst. Over waar ze naartoe willen. Over wat ze lastig vinden. Over waar ze energie van krijgen. Over verwachtingen, twijfels en ambities. Soms waren het inspirerende gesprekken. Soms waren ze confronterend. En soms was het vooral belangrijk om gewoon even écht te luisteren. Maar in veel van die gesprekken zat ook dezelfde boodschap: het...
Een reactie posten
Meer lezen

Valencia – De tweede stap op mijn Droompad

Afbeelding
Valencia – De tweede stap op mijn Droompad Sommige reizen beginnen al voordat het vliegtuig opstijgt. Deze reis begon voor mij in de nacht van maandag 3 augustus, onderweg naar Eindhoven Airport. Alleen. Dat voelde vreemd. Niet omdat ik nog nooit alleen had gereisd, maar omdat ik precies een jaar eerder daar ook liep. Toen samen met mijn ex. Het was de laatste vakantie voordat ik mentaal en fysiek volledig instortte. Een periode die uiteindelijk een van de zwaarste uit mijn leven zou worden. Toen ik de luchthaven binnenliep, speelde die oude film zich vanzelf weer af. Ik wist nog precies waar we zaten, waar zij zo nodig een sigaret moest roken en via welke gate we vertrokken. Het zijn bijzondere dingen; plekken bewaren herinneringen, ook als je dat liever even niet wilt. Maar deze keer was anders. Alleen in het vliegtuig zitten voelde in het begin onwennig. Toch gebeurde er iets bijzonders toen de motoren begonnen te brullen en het toestel loskwam van de grond. Alsof ik nie...
Een reactie posten
Meer lezen

Het begin van mijn droompad

Afbeelding
Soms heb je een moment nodig waarop alles even stil lijkt te staan. Een kantelpunt dat je dwingt om anders naar het leven te kijken. Afgelopen jaar was zo'n moment voor mij. Het liet me zien dat het leven niet oneindig is. Dat "ooit" geen garantie is. Je leeft nu. Misschien moet iedereen zo'n kantelpunt ervaren om echt te beseffen dat tijd ons meest waardevolle bezit is. Niet om bang van te worden, maar juist om bewuster te kiezen. Om niet langer te wachten op het perfecte moment, want dat bestaat misschien helemaal niet. De Vierdaagse van Nijmegen 2026 voelde voor mij als het begin van dat nieuwe hoofdstuk. Niet alleen vier dagen wandelen, maar de eerste stappen op een droompad dat ik zelf uitstippel. Zonder precies te weten waar het eindigt of wie ik onderweg zal ontmoeten.  En misschien is dat juist het mooiste. Eigenlijk begon dat droompad al sneller dan ik had gedacht. Komende week vlieg ik naar Valencia. Een stad waar historie, cultuur, zon en de Mid...
Een reactie posten
Meer lezen

Vierdaagse Nijmegen 2026: een belofte ingelost

Afbeelding
21 juli 2026. De eerste dag van de Nijmeegse Vierdaagse. Een week waar ik al een jaar naar had uitgekeken. Niet alleen omdat ik weer zou gaan wandelen, maar vooral omdat ik mezelf een belofte had gedaan. Vorig jaar stond ik op donderdagmiddag langs de route. Niet als deelnemer, maar als bezoeker in slechte staat met toen ook een lange weg te gaan, net zoals een Nijmeegse 4 daagse. Dat was een confronterend moment. Terwijl duizenden wandelaars over de Via Gladiola richting de finish liepen, wist ik één ding zeker: in 2026 loop ik hier weer. Die gedachte bleef het hele jaar in mijn hoofd zitten. En nu was het zover. De 4 daagse week had ik mijn thuisbasis in Hotel Blue. Een uitstekende keuze, zo bleek al snel. Het hotel ligt op loopafstand van de Wedren, waardoor de vroege ochtenden nét iets minder zwaar voelden. De kamer was comfortabel, de service was uitstekend en na een lange wandeldag was het heerlijk om daar weer terug te komen. Zo'n fijne plek maakt tij...
Een reactie posten
Meer lezen

Beleven in plaats van overleven.

Afbeelding
Soms komt een vakantie precies op het moment dat je hem nodig hebt. Niet om zoveel mogelijk te zien of te doen, maar juist om stil te staan. Om op adem te komen. Dat was onze week in Herscheid, diep in het Sauerland. Een week samen met Casper. Een week waarin de agenda leeg was, behalve één doel: wandelen. Kilometers maken als voorbereiding op de Nijmeegse Vierdaagse die een week later op mij wachtte. Maar al snel merkten we dat deze vakantie veel meer werd dan een trainingsweek. Na een jaar dat voor ons beiden in het teken stond van herstel, voelde deze plek als een cadeau. Een plek waar niets hoefde en alles mocht. Waar de hectiek van thuis langzaam naar de achtergrond verdween en de rust zich vanzelf meester maakte van onze gedachten. Herscheid is zo'n dorp waar het lijkt alsof de tijd heeft stilgestaan. Geen drukte, geen haast. Alleen glooiende heuvels, uitgestrekte weilanden, dichte bossen en eindeloze vergezichten. Hier bepaalden niet de klok of de...
Een reactie posten
Meer lezen

De mooiste hoofdstukken moeten nog komen ⭐

Soms vragen mensen mij wanneer mijn leven weer begon. Vroeger zou ik hebben geantwoord met een geboortedatum. Nu weet ik dat een mens meerdere keren geboren kan worden. De afgelopen jaren hebben mij meer geleerd dan ik ooit had willen leren. Ik verloor mezelf, mijn gezondheid, mijn vertrouwen en soms zelfs de hoop dat het ooit nog goed zou komen. Er waren momenten waarop overleven het enige was wat ik kon. En toch... Als ik vandaag om mij heen kijk, zie ik niet alleen wat ik ben kwijtgeraakt. Ik zie vooral wat ervoor in de plaats is gekomen. Ik mag weer werken in een beroep waar mijn hart ligt. Ik mag jongeren begeleiden, collega's inspireren en iedere dag iets betekenen voor een ander. Ik geniet weer van de kleine dingen die ooit zo vanzelfsprekend waren. Ik maak mooie reizen. Niet meer om weg te vluchten, maar juist om bewust te genieten van de wereld om mij heen. Ik ontmoet nieuwe mensen. Mensen die energie geven, die oprecht geïnteresseerd zijn en waarbij wederkerigheid vanzelf...
Een reactie posten
Meer lezen