Leuke dingen doen – maar hoe dan?

Leuke dingen doen – maar hoe dan?

Een persoonlijke zoektocht tijdens mentale diagnoses en alle chaos die daarbij hoort

In augustus zei mijn praktijkondersteuner iets dat heel simpel klonk:

“Je moet op zoek gaan naar leuke dingen om te doen.”

Klinkt logisch. Klinkt makkelijk.

Maar voor mij voelde het alsof iemand tegen me zei dat ik even moest leren vliegen.

Als je altijd voor anderen hebt geleeft, wat blijft er dan over voor jezelf?

Jarenlang heb ik geleefd op basis van pleasen, behagen, zelf geen identiteit hebben, alles labelen als een vriendschap of relatie terwijl die heel toxic was, zorgen, rennen, werken en doorgaan. Altijd alles regelen voor anderen, nooit bezig met wat ík eigenlijk leuk vond. Privétijd vulde ik vooral met verplichtingen naar de ander of herstel van die verplichtingen, wat eigenlijk niet mogelijk was. Alles wegdrukken. Dus toen ik moest verzinnen wat voor míj leuk was, was het alsof ik in een lege kamer stond zonder aanknopingspunten.

Nieuwe mensen leren kennen – het klonk zo mooi

De praktijkondersteuner vertelde ook over een site waar je in groepsverband activiteiten kunt doen. Theater, museumuitjes, wandelingen, samen uit eten.

Het klonk goed, veilig zelfs. Geen datingsite, maar nieuwe mensen ontmoeten met dezelfde interesses.

Ik ben één keer meegeweest met een wandelgroep… en eerlijk?

Ik ben er nog niet klaar voor.

Nieuwe mensen, veel prikkels, jezelf in stand proberen te houden – het kost meer energie dan het oplevert.

ADD en het gevaar van 7 sloten tegelijk

Wat is leuk als je ADD hebt?

Impulsiviteit ligt altijd op de loer. Voor je het weet ben je bezig met 10 nieuwe hobby’s tegelijk, en eindigt alles in onrust. Dus probeer ik rustiger te zoeken, meer te voelen, minder te rennen, maar ook afstrepen.

Wat wél werkt: kleine dingen, buiten zijn, rust creëren

En heel langzaam begint er iets te ontstaan. Geen grote activiteiten, geen druk, gewoon dingen die míjn hoofd stiller maken.

🔸 Een beetje tekenen

Niet perfect, niet groots. Gewoon krabbelen, even zitten, even ademen. Vooral leren om geduld te hebben – wat al een kunst op zich is.

🔸 Fotografie

Ik kocht een nieuwe camera, impulsief natuurlijk. Maar voor een keer was het een goede impuls. Fotografie geeft me rust, focus, een reden om naar buiten te gaan en details te zien die ik anders mis. Het is alsof je even door een andere lens naar de wereld mag kijken – letterlijk én figuurlijk.

🔸 Wandelen

Elke dag.

Niet omdat het moet, maar omdat het helpt.

Wandelen ordent gedachten. En het mooie: het is meteen training voor de Vierdaagse van Nijmegen, een doel dat me motiveert zonder me te verstikken.

🔸 Spaans leren

Via Fuentes en Duolingo. Kleine stapjes, geen druk. Gewoon leuk. Hola tranquilidad.

🔸 Volgend jaar: biologisch moestuinieren

Buiten zijn, met je handen bezig, iets laten groeien…

Het idee alleen al geeft me rust.

De geplande uitjes: pareltjes samen met mijn beste vriend

Naast de kleine dagelijkse dingen, zijn er ook de bijzondere momenten die ik samen met mijn beste vriend plan. Die uitjes voelen elke keer weer als hoofdstukken in ons gezamenlijke boek – herinneringen die meteen een gouden randje krijgen.

Boekpresentaties op bijzondere locaties.

Film­premières waar we ons even in een andere wereld wanen.

Museumbezoeken die inspireren of juist verwarren.

Dagjes naar een Waddeneiland, waar de tijd vertraagt.

En diners waarin we bewust kiezen voor een andere cultuur – jezelf culinair laten verrassen, openstaan voor smaken en verhalen die je nog niet kent.

Deze uitjes zijn vaak een fysieke uitdaging.

Ik weet dat ik na afloop de zure vruchten pluk: moe, overprikkeld, soms pijn.

Maar ondanks dat laat het me niet ontmoedigen.

Juist deze momenten zijn de pareltjes.

Ze geven kleur, betekenis, verbinding. Ze laten zien dat je leven niet alleen bestaat uit diagnoses en beperkingen, maar ook uit bijzondere ervaringen die je samen deelt.

Alles bij elkaar: rust in mijn hoofd

Wat ik leer, langzaam maar zeker, is dat leuke dingen doen niet gaat om drukte of grootsheid. Het gaat om dingen die je ziel voeden, je hoofd tot rust brengen en je herinneringen geven die het waard zijn om te bewaren.

Wat ik leer, stukje voor stukje, is dat ‘leuke dingen doen’ niet gaat om grootse plannen of drukte.

Het gaat erom dat je dingen vindt die jóu voeden.

Die je hoofd zachter maken.

Die je laten ademen.

Soms zit geluk in een potlood, soms in een camera, soms in Spaans oefenen.

Soms in een wandeling met de dominee, soms in een praatje in de thuiskamer van de kerk.

En soms in een dagje weg met iemand die je het allerbeste kent.

Alles beter dan medicatie – maar vooral: alles beter dan stilstaan

Voor mij vormen deze activiteiten, klein én groot, de bouwstenen van een leven waarin er ruimte komt voor mijzelf. Buiten zijn, ontdekken, leren, voelen… het zijn allemaal manieren om opnieuw te ontdekken wie ik ben, wanneer niemand iets van me verwacht.